Ailanthus (Bożodrzew Gruczołowaty), znany również jako drzewo nieba, to drzewo pochodzące z Chin i Azji Południowo-Wschodniej, choć obecnie rozprzestrzeniło się na niemal cały świat, szczególnie w strefach umiarkowanych i ciepłych. Jego szybki wzrost, niezwykła zdolność do odrastania i odporność na zanieczyszczenia sprawiają, że jest to jeden z najbardziej egzotycznych gatunków Zaborczy W wielu krajach, takich jak Hiszpania, Stany Zjednoczone czy Australia, gdzie sadzenie i sprzedaż są zabroniony aby zapobiec jego niekontrolowanej ekspansji.
Opis i charakterystyka bożodrzewu
Drzewo liściaste Ailanthus jest dwupienny (istnieją okazy męskie i żeńskie), osiągając do 27 metrów wysokości i średnią długość życia około 50 lat. Pień jest stosunkowo gruby w porównaniu do swojej wysokości, osiągając 30 centymetrów średnicy w wieku dojrzałym. Jego korona ma kształt parasola, a gałęzie szybko się rozrastają, co podkreśla jego ulistnienie i długość liści złożonych, które mogą mierzyć od 40 do 120 cm i składać się z 10 do 40 listki lancetowate rozłożone naprzemiennie.
Istotną cechą tego gatunku jest nieprzyjemny zapach które zrzucają zarówno liście, jak i korę, zwłaszcza po zgnieceniu. Kwiaty, zebrane w duże wiechy szczytowe, nie są ozdobne i wydzielają silny aromat, zwłaszcza kwiaty męskie. Kwitną wiosną lub wczesnym latem, a owoce… samary czerwonawe, z centralnym nasieniem, łatwo rozsiewane przez wiatr.
Siedlisko i inwazyjność
Bożodrzew Gruczołowaty Dobrze rośnie praktycznie na każdym rodzaju gleby: od żyznych, wilgotnych gleb po zdegradowane działki, gleby kamieniste, pobocza dróg i silnie zanieczyszczone obszary miejskie. Może wytrzymać zarówno susze Toleruje lekkie przymrozki i nie wymaga szczególnie żyznych gleb; rośnie w pełnym słońcu, półcieniu, a nawet półcieniu, jeśli temperatura jest odpowiednia. Dobrze rośnie zwłaszcza w środowiskach zdegradowanych i na otwartych przestrzeniach, gdzie nie ma zbyt dużej konkurencji.
Wysoka zdolność inwazyjnaAilanthus rozmnaża się zarówno przez nasiona (pojedynczy okaz żeński może wyprodukować ponad 300.000 XNUMX sztuk rocznie), jak i przez odrosty korzeniowe, co pozwala mu na szybką kolonizację dużych obszarów. Jego nasiona, wyposażone w błoniaste skrzydełka, przemieszczają się na duże odległości z wiatrem. Co więcej, po ścięciu lub uszkodzeniu, wytwarza dziesiątki odrostów z korzenia i pnia, co znacznie utrudnia jego wytępienie.
Inną jej bronią ekologiczną jest zdolność do uwalniania substancje allelopatyczne Hamują one kiełkowanie i wzrost innych roślin znajdujących się pod ich koronami, zmieniając skład gleby i wypierając rodzimą roślinność. Wpływa to negatywnie zarówno na florę, jak i faunę oraz zmniejsza bioróżnorodność środowiska, uniemożliwiając przybycie rodzimych owadów i zwierząt.
Rozwój i utrzymanie: jak się zachowuje?
Pomimo swoich problemów, bożodrzew indyjski (Ailanthus) jest wykorzystywany jako drzewo ozdobne ze względu na swoją odporność i szybki wzrost, szczególnie w alejach, na ścieżkach, do rekultywacji zdegradowanych gleb i jako osłona przed wiatrem. Jego odporność na zanieczyszczenia i suszę sprawia, że idealnie nadaje się do środowisk miejskich. Jednak jego sadzenie jest ograniczone lub wręcz zabronione ze względu na jego ogromny potencjał inwazyjny.
- Nawadnianie: Roślina bardzo dobrze znosi suszę, w przypadku roślin ozdobnych zazwyczaj wystarczające jest cotygodniowe podlewanie.
- Podłogi: Nie jest wymagający, rośnie na żyznych, wapiennych, piaszczystych, a nawet zdegradowanych glebach.
- Przycinanie: Dobrze znosi cięcie formujące, choć stymuluje ono pojawianie się pędów korzeniowych.
- Szkodniki: Jest odporna, chociaż jeśli będzie nadmiernie podlewana, może paść ofiarą ataków wełnowców, mszyc i chorób grzybowych, takich jak werticilioza.
- Rozkładać: Rozmnażanie odbywa się głównie za pomocą nasion lub korzeni; rozmnażanie za pomocą sadzonek jest rzadkie, a kiełki pojawiają się nawet w znacznej odległości od rośliny macierzystej.
Wpływ ailanthus na środowisko i zdrowie
Ailanthus Zaburza równowagę ekosystemów, w których się osadza. Zmniejsza różnorodność rodzimej flory i fauny poprzez konkurencję i allelopatię, zużywa duże ilości wody i składników odżywczych oraz może uszkadzać infrastrukturę miejską, taką jak chodniki, rury czy fundamenty, ze względu na swoje właściwości. agresywny i powierzchowny system korzeniowy.
Z punktu widzenia zdrowia, może powodować alergie na pyłki i zapalenie skóry u osób wrażliwych po kontakcie z liśćmi, sokiem lub korą. W niektórych przypadkach odnotowano toksyczne skutki przypadkowego spożycia części rośliny lub narażenia na metabolity, które ona wytwarza.
Kontrola i eradykacja
Usunięcie ailanthus ze środowiska wymaga wytrwałość i połączone środkiDo najpopularniejszych i najskuteczniejszych technik zalicza się:
- Uruchomienie ręczne: Skuteczny jedynie w przypadku młodych sadzonek i wilgotnej gleby, gdyż usuwa cały korzeń.
- Wycinka i usuwanie pni: Pnie należy traktować herbicydami systemicznymi, takimi jak glifosat lub triklopiryna, aby zapobiec odrastaniu korzeni.
- Stosowanie herbicydów: Należy je stosować na korze u podstawy rośliny lub techniką „cięcia i oprysku” w szczytowym okresie transportu składników odżywczych do korzeni (od połowy do końca lata). Stosowanie herbicydów jest regulowane przepisami i musi zostać zatwierdzone przez właściwy organ.
- Kontrola biologiczna: W niektórych miejscach prowadzone są badania nad wykorzystaniem grzybów fitopatogennych.
Ważne jest, aby monitorować i powtarzać leczenie przez kilka lat, aby zapobiec ponownemu zakażeniu, ponieważ nawet małe fragmenty korzeni mogą być przyczyną nowych ognisk choroby.
Zastosowania i właściwości
Mimo swoich problemów, Ailanthus ma właściwości lecznicze (środek ściągający, przeciwrobaczy, rozgrzewający, bakteriobójczy, owadobójczy), a jego drewno było wykorzystywane do produkcji masy papierniczej lub konsolidacji zboczy. Należy jednak zachować szczególną ostrożność ze względu na jego toksyczność. Niektóre współczesne badania badają jego potencjał farmakologiczny.
Ze względu na wysoki potencjał inwazyjny i ryzyko ekologiczne zaleca się nie uprawiaj go w ogrodach Nie należy go również kupować jako rośliny ozdobnej. Jeśli znajdziesz okazy w środowisku naturalnym, powiadom służby ochrony środowiska, aby zapewnić ich kontrolę i zapobiec szkodom dla rodzimych ekosystemów.
El Ailanthus Jest to drzewo równie zdolne, co problematyczne: jego tropikalny wygląd, siła i zdolność do regeneracji sprawiły, że podbiło ono terytoria poza miejscem swojego pochodzenia, ale jego nieodpowiedzialne użytkowanie w dalszym ciągu zagraża naturalnemu bogactwu naszych ekosystemów.
