Drzewo parota, znany również jako huanacaxtle, nacaxtle, guacanastle o Enterolobium cyclocarpum, to imponujący gatunek pochodzący z amerykańskich tropików, który wyróżnia się zarówno wartością ozdobną, jak i zastosowaniem w wielu obszarach. Majestatyczna sylwetka drzewa otoczonego gęstym i nieprzeniknionym baldachimem sprawia, że doskonale prezentuje się zarówno w naturalnych krajobrazach, jak i w środowisku miejskim.
Na przestrzeni dziejów drzewo to było wykorzystywane przez różne kultury w celach leczniczych. lecznicze, spożywcze, ekologiczne i drzewne. Począwszy od cywilizacji Majów, aż po współczesnych rolników, parota towarzyszyła lokalnemu rozwojowi, zapewniając cień, lekarstwo, pożywienie i źródło dochodu.
Jakie jest pochodzenie drzewa parota?
Parota jest pochodzi z tropikalnej Ameryki, rosnąca naturalnie w takich krajach jak Meksyk, Wenezuela, Brazylia, Kuba, Trynidad, Gujana i Jamajka. W Meksyku gatunek ten występuje głównie w regionach przybrzeżnych, od Sinaloa do Chiapas przez Pacyfik i z Tamaulipas do Półwyspu Jukatan nad Zatoką.
To drzewo dobrze rośnie w obszary nisko położone, na ogół poniżej 800 metrów nad poziomem morza, na glebach piaszczysty lub gliniasty blisko rzeki i strumienie. Najlepiej czuje się w ciepłych regionach, z dużą ilością światła słonecznego i wilgotnym klimatem.
Charakterystyka morfologiczna przyusznicy
Enterolobium cyclocarpum To duże drzewo, które może osiągnąć od 20 do 45 metrów wysokości i mają pień, który przekracza 3 metrów średnicy. Jego liściasta korona jest szersza niż wyższa i zapewnia gęsty cień. Liście są złożone, podwójnie pierzaste, jasnozielone i bardzo liczne.
Pień ma korę szarawy, gdy młody y ziarnisty lub spękany w wieku dorosłym. Biel drzewa jest ziarnista i różowa, wydziela lepką substancję. Kwiaty są obupłciowe, małe, zebrane w zielonkawe koszyczki. Jego bardzo charakterystyczny owoc ma okrągły i zwinięty kształt, podobny do kolby, co dało mu popularną nazwę w języku nahuatl: quauh nacastl (drzewo uszne).
Strąki mogą mierzyć pomiędzy Średnica 7 i 15 cm i zawartość od 10 do 20 nasion duży, owalny, płaski i słodki w smaku. Nasiona te mają bardzo twardą łupinę, która wymaga specjalnego traktowania, aby mogła wykiełkować.
Wartość odżywcza i zastosowanie żywności
Nasiona drzewa parota mają bogata w białko, witaminy i minerały. Według danych CONABIO zawierają 17 aminokwasów i pod względem odżywczym można go porównać do mąki pszennej lub ryby. Zawartość białka waha się od 32% i 41%, co czyni je idealnymi suplementami diety.
Dostarczają również minerałów takich jak: żelazo, fosfor i wapń, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Ponadto pojedyncza porcja może zawierać do 234 mg witaminy C., który wzmacnia układ odpornościowy i chroni przed infekcjami. Nasiona mają bardzo różnorodne zastosowanie odżywcze, a ich włączanie do diety staje się coraz powszechniejsze.
Nasiona te są głównie spożywane Tostadas, można je zmielić, aby uzyskać substytut kawy i używać do przygotowywania sosy, zupy i sałatki. W stanie niedojrzałym owoc posiada właściwości ściągające i jest tradycyjnie stosowany w celu złagodzenia biegunka.
Właściwości lecznicze drzewa parota
Już w czasach przedhiszpańskich parota była cennym surowcem leczniczym. Części takie jak kora, owoce i żywica (znana jako guma caro) była stosowana w leczeniu różnych dolegliwości cielesnych. Tradycyjne zastosowanie obejmuje Leczenie przeziębień, zapalenia oskrzeli, biegunki, powolnego trawienia i hemoroidów.
Ponadto roślina zawiera związki fitochemiczne o właściwościach antybakteryjnych. Badania wykazały, kwas betulinowy, kwas machaerynowy i werakruzol w różnych częściach drzewa, a także saponiny i alkaloidy, które pełnią funkcję naturalne środki antyseptyczne.
La napar kory lub strąków pomaga leczyć problemy skórne, takie jak: wysypka lub pokrzywka. Jest również stosowany jako środek oczyszczający, wspomagający eliminację toksyn. Korzeń jest stosowany w medycynie naturalnej jako oczyszczacz krwi.
Drewno parota i jego zastosowanie
Jedną z najbardziej znanych cech tego drzewa jest jego mocne i trwałe drewno, wysoko ceniony w stolarstwie i ciesielstwie. Jego czerwonobrązowy kolor z ciemnymi żyłkami nadaje mu wyjątkowy wygląd, idealny do mebli, podłóg, drzwi, blatów, ozdób i łodzi.
Ze względu na odporność na wodę i owady, stosowany jest również w budownictwo wiejskie, narzędzia rolnicze i zabawki. Jest to zrównoważona opcja w porównaniu do innych gatunków drewna tropikalnego, ponieważ rośnie szybko i dobrze przystosowuje się do upraw kontrolowanych.
Wyróżnia się swoim lekkość i łatwość pracy, co czyni go idealnym rozwiązaniem zarówno dla rzemieślników, jak i producentów przemysłowych. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku pył powstający podczas pracy z nim, ponieważ u niektórych osób może powodować reakcje alergiczne.
Pielęgnacja i warunki uprawy
Drzewo parota rozmnaża się za pomocą nasion, które kiełkują naturalnie pomiędzy 3 i 4 tygodni po siewie; Jednak ze względu na twardą skorupę może być konieczne obróbka przed kiełkowaniem takich jak skaryfikacja lub długotrwałe moczenie.
Najlepiej rośnie w gleby bogate w materię organiczną, z dobrym drenażem i wymaga pełna ekspozycja na słońce. W pierwszych miesiącach ciągłe podlewanie, zwłaszcza w czasach suszy. Stosowanie nawozów organicznych może poprawić ich rozwój.
Papuga osiąga wielkość dorosłego osobnika w okresie ok. 10 roku. Biorąc pod uwagę jego duże rozmiary, ważne jest, aby sadzić go na dużych przestrzeniach, gdzie nie będzie konkurował z innymi gatunkami i nie będzie kolidował ze strukturami miejskimi.
Wpływ na środowisko i ochrona środowiska
Liściasta korona drzewa parota generuje mikroklimaty cienia i wilgoci, faworyzując inne gatunki roślin i zwierząt. Przyciąga szeroką gamę ptaki, owady i zapylacze, przyczyniając się do bioróżnorodności ekosystemów, w których występuje.
Jego potężne korzenie pomagają naprawić podłogę, zapobiegając erozji, zwłaszcza na terenach nadrzecznych. Ponadto, dzięki współpracy z mikoryza i rizobia, poprawia żyzność gleby poprzez Wiązanie azotu.
Jednak nadmierna eksploatacja drewna i owoców doprowadziła do zmniejszenia dzikiej populacji tego gatunku w niektórych regionach. Dlatego też tak ważne jest promowanie jego zrównoważona uprawa, zalesianie i edukacja ekologiczna aby zapewnić jego długoterminową ochronę.
Drzewo parota łączy w sobie majestat, funkcjonalność i bogactwo ekologiczne. Z jego właściwości odżywcze y lecznicze Nawet jeśli wykorzystuje się go w stolarstwie, jest to niezwykle cenny surowiec. Jego uprawa y ochrona Nie tylko zapewniają korzyści człowiekowi, ale także zapewniają bioróżnorodność i stabilność ekosystemów tropikalnych, w których żyją.
